Ο ερημίτης της Αμφιλοχίας
Του Νικόλα Μπάρδη
Κάπου μέσα στα έλατα σε υψόμετρο 900 μέτρων έξω από το Χαλκιόπουλο Αιτωλοακαρνανίας, ο κύριος Μάρκος ζει σε μία αυτοσχέδια καλύβα τα τελευταία 18 χρόνια. Από μικρός ήθελε να πάρει τα βουνά, και ενώ για αρκετά χρόνια δούλεψε στο Κιάτο σαν πλακάς, τα παράτησε όλα και πήγε να ζήσει μόνος του στο βουνό. Ήταν κάτι που ήθελε από μικρός και το έκανε πράξη. Έχοντας λίγα πράγματα στην κατοχή του, έχτισε το τσανάκι του με αγάπη και μπόλικο μεράκι, και αποσύρθηκε εκεί με τα λίγα ζωντανά που έχει στην κατοχή του.
Δείτε εδώ το βίντεο:
Η καθημερινότητα στο βουνό είναι αρκετά δύσκολη και γεμάτη προκλήσεις, όμως γι’ αυτόν το ότι ζει εκεί μακριά από όλους κι από όλα είναι ένα όνειρο και μία επιθυμία που κουβαλούσε πάντα μέσα του. Αντί αυτού, θα μπορούσε εύκολα να ζει στην γειτονική Αμφιλοχία και να έχει όλες τις ανέσεις της σύγχρονης ζωής. Όμως, προτίμησε το βουνό και τη ζωή μακριά από τους άλλους. Δεν μπορεί τη φασαρία, ούτε τα πολλά φώτα. Χαρακτηριστικά αναφέρει πως το βράδυ, πέρα από μερικές λάμπες υγραερίου που διαθέτει, το φεγγάρι και τα αστέρια φωτίζουν τον τόπο. Και η όψη τους όταν πέφτει η νύχτα είναι μαγική, ειδικά εκεί που δεν υπάρχει φωτορύπανση.
Για να κάνει μπάνιο, βράζει νερό στο καζάνι και μετά παίρνει ένα δοχείο και πλένεται, ενώ δεν διαθέτει ψυγείο, και προκειμένου να διατηρηθεί το τυρί, έχει σύμμαχό του την αλμύρα. Μοναδική παρέα του πάνω στο βουνό είναι οι κατσίκες και τα λιγοστά πρόβατα που διαθέτει, αρκετά από τα οποία τα έφαγαν οι λύκοι, όπως λέει χαριτολογώντας στην κάμερα του Όπου Υπάρχει Ελλάδα. Τα ζώα γι’ αυτόν είναι η καλύτερη συντροφιά και ένας τρόπος για να του φύγουν το άγχος και τα νεύρα. Και ενώ απαιτούν καθημερινή φροντίδα και επίβλεψη, αυτός ακούραστα είναι εκεί και δίνει το παρόν, βρέξει χιονίσει. Για τον Χειμώνα έχει μία ξυλόσομπα, την οποία εφοδιάζει συνεχώς με ξύλα από το βουνό.
Όλες οι δουλειές φυσικά περνάνε από τα χέρια του, όπως και η μαγειρική. «Αν δεν μπορείς να κάνεις τα πάντα μόνος σου, δεν μπορείς να επιβιώσεις στο βουνό», όπως λέει και ο ίδιος με έμφαση, και η αλήθεια είναι ότι πέρα από ικανότητες, μία τέτοια επιλογή ζωής απαιτεί τόλμη και θάρρος. Δεν είναι εύκολο να ζεις μόνος σου, μακριά από τον πολιτισμό και τις ανέσεις της σύγχρονης ζωής. Ο ίδιος ήθελε εδώ και αρκετά χρόνια να επιστρέψει στη γενέτειρά του και με έναν τρόπο να τιμήσει τη μητέρα του, που είχε κι αυτή ζώα στο βουνό, και δεν πρόλαβε να τη γνωρίσει, γιατί την έχασε σε μικρή ηλικία.
Κόντρα λοιπόν σε όλα τα προγνωστικά, επιμένει εδώ και περίπου δύο δεκαετίες να ζει εκεί, στα ψηλά βουνά της Αιτωλοακαρνανίας, όπου βασιλεύει ο καθαρός αέρας και η απέραντη ησυχία, ενώ έχει γίνει γνωστός ως ο «ερημίτης της Αμφιλοχίας».
skai.gr
Ακολουθήστε το Agrinio2Day στο Google News
