Γνωρίζοντας τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας

Του Νικόλα Μπάρδη
Στα δυτικά παράλια της Αιτωλοακαρνανίας, περίπου 50 χιλιόμετρα μακριά από το Αγρίνιο, συναντούμε τον Αστακό, μία γραφική παραθαλάσσια κωμόπολη, με μεγάλη ιστορία και ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό στιλ. Η κωμόπολη βρίσκεται χτισμένη στον μυχό του ομώνυμου κόλπου, στους πρόποδες του όρους Βελούτσα, που είναι απόληξη των Ακαρνανικών Ορέων, και σήμερα αριθμεί περίπου 2.600 μόνιμους κατοίκους.

Στο λιμάνι του Αστακού δένουν πλοία από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ υπάρχει ακτοπλοϊκή σύνδεση με την Κεφαλονιά. Πολύ κοντά στον οικισμό βρίσκονται αξιόλογοι αρχαιολογικοί χώροι, μοναστήρια και ακρογιαλιές με γαλαζοπράσινα νερά, που καθιστούν την περιοχή ιδανικό προορισμό για καλοκαιρινές εξορμήσεις.

Συγκριτικά με τον γειτονικό Μύτικα και την Πάλαιρο, που έχουν αρχίσει να ανεβαίνουν τουριστικά τα τελευταία χρόνια, ο Αστακός είχε ξεκινήσει αρκετά νωρίτερα να στρέφεται προς τον τουρισμό, ήδη από τη δεκαετία του ’90, και αποτελούσε έναν από τους πιο αξιόλογους προορισμούς όλου του νομού, μαζί με τη Ναύπακτο, το Μεσολόγγι, την Αμφιλοχία και το Μενίδι. Ωστόσο, με την πάροδο των χρόνων και την άνοδο άλλων περιοχών, πέρασε ελαφρώς στην αφάνεια, διατηρώντας ένα πιο ήσυχο τουριστικό προφίλ. Σε γενικές γραμμές πρόκειται για μία ήσυχη κωμόπολη, που προσφέρεται για οικογενειακές διακοπές, ενώ η τοποθεσία όπου βρίσκεται εξυπηρετεί για εκδρομές στις γύρω περιοχές, είτε προς το Ξηρόμερο και τα Ακαρνανικά Όρη, είτε προς το Αιτωλικό και το Μεσολόγγι.
Δείτε εδώ το βίντεο:

Ο κόλπος του Αστακού κατοικείται ήδη από την προϊστορική περίοδο και έχουν βρεθεί αρκετοί οικισμοί, περιμετρικά της σημερινής κωμόπολης, με πιο σημαντικό αυτόν στο Πλατυγιάλι, που χρονολογείται στο 2.600 π.Χ. (πρωτοελλαδικός οικισμός), με σπουδαία αρχιτεκτονικά και κεραμικά ευρήματα. Το εντυπωσιακό στοιχείο στην αρχαία πόλη στο Πλατυγιάλι έγκειται στο γεγονός ότι ένα μέρος της είναι βυθισμένο στα βαθυγάλαζα νερά του Ιονίου. Το τμήμα του οικισμού που καλύπτεται από τη θάλασσα έχει έκταση περίπου 50 στρεμμάτων και καταποντίστηκε πριν από 4.500 χρόνια, ωστόσο οι λόγοι καταβύθισης παραμένουν άγνωστοι μέχρι και σήμερα. Τα περισσότερα ευρήματα ήρθαν στο φως τη δεκαετία του 1980, όταν γίνονταν εργασίες στην περιοχή για το διαλυτήριο πλοίων και αργότερα το λιμάνι, οπότε και εντοπίστηκαν απομεινάρια τοίχων και πλήθος οστράκων.

Ο σύγχρονος Αστακός χρονολογείται στις αρχές του 1700 και εκεί εγκαταστάθηκαν κάτοικοι από τα Ιόνια Νησιά, την Ήπειρο και την Ευρυτανία. Η αρχική θέση του οικισμού ήταν στη Σκάλα Δραγαμέστου. Το 1704 άνοιξε το πρώτο «μαγαζί» (αποθήκη) στη Σκάλα και μετά το 1718 άνθισε το εξαγωγικό εμπόριο προς τη Γαλλία. Το 1797 και σύμφωνα με τη συνθήκη του Καμποφόρμιο, η περιοχή πέρασε στους Γάλλους, αλλά για δύο μόλις χρόνια. Κατά τα τελευταία χρόνια της οθωμανικής κατάκτησης το λιμάνι του Αστακού θα χρησιμοποιηθεί από τον Αλή Πασά για εμπόριο βελανιδιού, ξυλείας, κρέατος, σιταριού και καλαμποκιού. Ο Αστακός και η ευρύτερη περιοχή συμμετείχε ενεργά στην Επανάσταση του 1821. Εκεί στρατοπέδευσε για λίγο ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, και έπειτα ακολούθησαν ο Γεώργιος Καραϊσκάκης και ο Ρίτσαρντ Τσωρτς.

Μετά την απελευθέρωση ο Αστακός πέρασε σε μία νέα εποχή, και οι περισσότεροι κάτοικοι στράφηκαν αποκλειστικά στα καράβια και το εμπόριο, γεγονός που έφερε ζεστό χρήμα στην περιοχή. Η οικονομική αυτή άνθιση αποτυπώνεται και στα νεοκλασικά κτίρια που χτίστηκαν εκεί το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, πολλά από τα οποία έχουν ανακηρυχθεί διατηρητέα από το κράτος. Σήμερα σώζονται σε εξαιρετική κατάσταση 25 από αυτά (υπάρχουν κι άλλα εντός του αστικού ιστού), και στο εσωτερικό τους κοσμούνται με σπάνιες τοιχογραφίες, περίτεχνα διακοσμημένες οροφές και αξιοπρόσεκτες λεπτομέρειες. Οι οικίες αυτές είναι διώροφες ή τριώροφες, και η εσωτερική τους λιθοδομή από αστακιώτικη πέτρα καλύπτεται συνήθως από ένα παχύ στρώμα σοβά. Στα πρότυπα της Β’ περιόδου της ελληνικής νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, οι αστακιώτικες οικίες φέρουν ως κυρίαρχο χρώμα την ώχρα. Τα τελευταία χρόνια οι ιδιοκτήτες καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες για τη συντήρηση και την ανάδειξη των σπιτιών, για να μην χάσει ο Αστακός την ιδιαίτερη ταυτότητά του.

Τα πανέμορφα αυτά νεοκλασικά κτίρια με φόντο τα άγρια βουνά του Ξηρομέρου και το Ιόνιο Πέλαγος να απλώνεται μπροστά απέραντο, συνθέτουν μία σπάνια εικόνα γεμάτη αντιθέσεις, που κερδίζει τον επισκέπτη από την πρώτη στιγμή. Ο Αστακός ελπίζει σήμερα σε μία δεύτερη ευκαιρία και μία οικονομική ανάπτυξη με τη λειτουργία του νέου, μεγάλου λιμανιού στο Πλατυγιάλι, ενώ παράλληλα επενδύει στον τουρισμό, καθώς έχει μία πολύ καλή πρώτη ύλη, που επιδέχεται εξέλιξης και αξιοποίησης. Το τουριστικό προϊόν του Αστακού μπορεί να κάνει τη διαφορά και να βάλει την περιοχή ξανά δυναμικά στον χάρτη των εξελίξεων και της ανάπτυξης.

Πηγή: skai.gr

Ακολουθήστε το Agrinio2Day  στο Google News